مؤجر:

به اجاره دهنده ٔ خانه یا باغ یا دکان یا ملک یا چیز دیگری را. مقابل مستأجر. در فقه شخصی که به موجب عقد اجاره منفعت عینی را به شخص دیگری تملیک می کند.